Focaccia
Focaccia is geen snel brood. En dat is precies waarom ik het maak. Het deeg vraagt tijd. Niet jouw aandacht, tijd. Je mengt, je vouwt, je dekt af. Dan gaat het deeg de nacht in en doet het zijn werk terwijl jij slaapt. De volgende ochtend is er iets van niets geworden. De geur die uit de oven komt is één van de beste geuren die er zijn. Eet hem warm. Met goede boter. Of als basis voor een eenvoudige lunch.
Focaccia maken is oefenen in loslaten. Je geeft het deeg de tijd die het nodig heeft. Niet meer, niet minder. Net als jouw winter.
ingrediënten
- 100 gram zuurdesem starter
- 10 gram keltisch zout
- 440 gram gefilterd water
- 512 all purpose meel
- olijfolie
- 2 takjes verse rozemarijn
bereiding
- Meng in een glazen mengkom: 100gr. Zuurdesem starter + 10gr. keltisch zout + 440gr. gefilterd water
- Meng dit goed.
- Voeg er 512 gr. all purpose meel bij.
- Roer (met een spatel) totdat een plakkerige bal ontstaat. Dek de kom af met een theedoek en laat het rijzen tussen de 8 – 18 uur – afhankelijk van de temperatuur thuis.
- Als het mengsel verdubbeld is, besprenkel het dan met 2 el olijfolie, nog in de mengkom.
- Vouw het deegbol met de ‘hoeken’ als een envelop naar binnen. En verplaats het deeg dan naar een met olijfolie besprenkelde ovenschaal, met het vouwwerk naar beneden gericht (dus andersom).
- Laat het een 2e keer rijzen 5 a 6 uur.
- Pulse er vervolgens met je vingertoppen in.
- Besprenkel met rozemarijn en zout en bak 25 minuten op 200 graden.
‘Langzaam maken is ook een vorm van zorg. Voor het brood. Voor jezelf.’
op het ritme van het seizoen
Koken op het ritme van het seizoen
De winter vraagt iets anders van je dan de zomer. Dat geldt voor wat je eet, en het geldt ook voor hoe je je week indeelt.
Er valt niets op te lossen in de winter.
